Goaldigger Talk met Manon Meijers, founder MonStyle en styliste

Manon Meijers (38) doet de styling van BN’ers als Wendy van Dijk en Jan Kooiman. Ze was te zien als presentatrice in het RTL-programma Modepolitie. Vier vier jaar geleden richtte ze het online magazine MonStyle op. Ik vroeg Manon wat er komt kijken bij het bereiken van haar goals en kwam erachter hoe ze haar business heeft opgebouwd, dat het opschrijven van goals echt werkt en wat haar grootste uitdagingen en learnings zijn. “Je moet jezelf niet met anderen vergelijken. Ik weet nu wat ik waard ben. Dat maakt het makkelijker om mijn eigen pad te blijven volgen.”

Interview en tekst: Eve Tomaszewski
Fotografie: Fianna Miltenbrug

Eve: “Wat is jouw goal?”
Manon: “Daar heb ik natuurlijk net over nagedacht, omdat ik wist dat jij kwam. Daardoor besefte ik me dat ik er eigenlijk veel minder bewust mee bezig ben dan voorheen. Als je aan het begin van je carrière staat, is het veel makkelijker om een punt te bepalen waar je heen wil. Het is zo fijn dat alles dan nog open ligt. Ik ben stylist en heb mijn werkzaamheden verbreedt met het online magazine MonStyle en ben momenteel vooral bezig met het bouwen van een sterke fundering. Tuurlijk heb ik nog steeds goals. Ik ben  snel onrustig en snel verveeld. De laatste tijd loop ik dan ook met de gedachte rond om er iets heel anders bij te gaan doen. Ik mis de kick van iets nieuws starten. Aan de andere kant is het heel fijn dat ik zoveel ervaring heb in mijn vakgebied. Ik haal nog steeds heel veel lol en voldoening uit mijn werk. Maar ik werk al tien jaar voor mezelf en ben altijd hysterisch hard gegaan. In al die tijd ben ik maar twee keer op vakantie geweest. Dat is gewoon niet goed voor je.  Ik had het freelancerssyndroom, haha. Ik kon niet op vakantie.  Ik greep alles aan wat op mijn pad kwam en zei ja tegen elke klus om beschikbaar te blijven voor mijn klanten, ik was doodsbang dat ik anders nooit meer geboekt zou worden. Dat is natuurlijk niet zo. Ik ben blij dat ik nu een goed team van mensen om me heen heb, aan wie ik mijn werk met een gerust hart uit handen kan geven. We zijn nu met tien mensen. Dat moet ik trouwens niet te vaak hardop zeggen. Daar krijg ik het benauwd van. Want dat is serious business. Het voordeel van een team waarop ik kan vertrouwen is dat er nu ruimte is om te kijken naar mijn work life balance. Dat is mijn goal voor nu. Mijn bedrijf staat en dat gaat heel lekker, maar wil wat vaker tijd maken voor mezelf…”

Eve: “Hoe ben je gekomen tot waar je nu bent?”
Manon: “Het is eigenlijk nooit mijn intentie geweest om voor mezelf te beginnen. En al helemaal niet in de entertainmentwereld. Ik had ooit voor een andere stylist gewerkt die BN’ers kleedde en ik dacht dat styling in de mode en media branche helemaal niet mijn ding was. Ik vond het maar een gek wereldje. Daarom ben ik de styling gaan verzorgen voor particulieren en bedrijven en ben ik workshops personal styling gaan geven. Een oude bekende uit de entertainmentwereld kreeg daar lucht van en vroeg of ik de styling wilde doen van een aantal van zijn artiesten.

“Ik weet wat ik waard ben. Daardoor is het makkelijker om mijn eigen pad te blijven volgen.”

Ik merkte dat het wereldje mij toch wel trok, maar ik wilde alles op mijn eigen manier doen en volgens mijn visie, dat kan alleen maar als je voor jezelf werkt. Ik ben me er nooit echt bewust van geweest, maar het ondernemerschap heeft er bij mij altijd wel in gezeten. Toen mijn vriendinnetjes vroeger buiten verstoppertje aan het spelen waren, was ik binnen mijn apotheekje aan het inrichten en maakte ik voorraadlijsten. Eens in de twee weken mocht ik van mijn ouders de schuur uitruimen. Deze richtte ik dan in als bibliotheek waar iedereen voor tien cent een boek mocht lenen. Ik kom uit een ondernemersfamilie, dus ik heb er wel eens aan gedacht om voor mezelf te beginnen, maar het leek me super eng en ik dacht: het lukt toch nooit.”

Eve: “En moet je jezelf nu eens zien zitten in dit mooie kantoor…”
Manon: “Je kunt veel meer bereiken dan dat je zelf denkt. Toen ik aan het begin van mijn carrière die artiesten kleedde heb ik wel eens geroepen dat ik over drie jaar de styling van Wendy van Dijk wilde doen. Het gebeurde niet binnen drie jaar, maar binnen een half jaar. Ik was toen 28. Ik denk dat het gewoon werkt als je iets doet waar je van je kruin tot je tenen gepassioneerd over bent. Als je iets doet waar je hart ligt, gaan dingen automatisch op zijn plek vallen en behaal je jouw goals. Nu style ik Wendy nog steeds, maar ook Guus Meeuwis, Beau van Erven Dorens, Ruben Nicolai, Dennis Weening en Jan Kooijman. Vier jaar geleden kwam ik op het idee voor MonStyle. Na een televisie-uitzending ontplofte mijn e-mailbox altijd en belden mensen zelfs naar kantoor om te vragen van welk merk de kledingstukken waren die Wendy droeg. Ik merkte dat ik een persoon zou moeten aannemen om al die telefoontjes en mailtjes te beantwoorden. Daar moest toch wel een efficiëntere oplossing voor zijn? Daarom ben ik alles gaan delen op mijn eigen website waar ik ineens gigantisch veel clicks op kreeg. Toen dacht ik dat het wel leuk was om er andere stukken op het gebied van fashion en lifestyle op te delen en dat is uitgegroeid tot MonStyle.nl.”

Eve: “Wat zie je als de grootste uitdaging bij het bereiken van je goals?”
Manon: “Stil staan bij mijn successen en genieten van wat ik heb bereikt. Ik ben altijd bezig met de next step: wat wil ik hierna. Als ik met een project bezig ben, dan moet een collega tegen me zeggen: ‘wat gaaf dat we dat hebben neergezet’, voordat ik het echt door heb. Maar het moment daarna denk ik dan alweer: maar als we dit de volgende keer ander doen, is het nog gaver. Alles moet altijd nog beter, nog groter, nog mooier, nog leuker. Ik ga altijd maar door. Ik vind het  ook heel moeilijk om in het moment te leven. Nou, dat heb ik geweten. Laatst ben ik met mijn vinger in de staafmixer gekomen omdat ik met mijn hoofd ergens anders was toen ik ermee bezig was. Met een ingetapete vinger wordt mijn geduld flink op de proef gesteld, alles wat ik doe kost tien keer meer tijd. Ik ben zo’n type dat met tien vingers tikt en als ik een idee heb staat het nog sneller op papier dan dat ik zou kunnen bedenken. Dus dat vind ik best lastig, maar ach…Ik geloof dat alles gebeurt met een reden. Ik zie het als een les.”

Eve: “Op welke prestatie tot nu toe ben je het meest trots?”
Manon: “Ik heb ooit een keertje opgeschreven dat ik later vanuit een licht, ruimtelijk, tof pand wilde werken, met werknemers die elke dag met plezier naar hun werk gaan, waar we alleen maar dingen doen waar we allemaal heel blij van worden. Dat is uitgekomen.”

Eve: “Wat voor soort baas ben je?”
Manon: “Ik heb moeten leren om een goede werkgever te zijn. In het begin, toen ik  aan mijn eerste werknemer toe was, wilde ik mensen misschien iets te veel naar mijn eigen hand zetten. Daar ben ik een stuk geduldiger en ruimdenkender in geworden. Ik zie nu juist het belang in van verschillende persoonlijkheden met verschillende kwaliteiten. Ik weet heel duidelijk wat ik wil en ben wel diegene die het schip bestuurt en bepaalt welke kant we op gaan. Maar ik sta ook zeker open voor feedback en kritiek. Ik vind het veel te leuk om met mensen te sparren en om meningen van anderen te horen. Ik ben wel heel eigenwijs, dus als je het niet met me eens bent of een ander voorstel hebt, moeten de argumenten wel goed zijn. Als iemand me overtuigd, ben ik de eerste die zegt fuck, je hebt gelijk, we gaan het inderdaad anders doen. Ik heb totaal geen behoefte om het allemaal in mijn eentje te doen, sterker nog: ik zou het niet in mijn eentje kunnen.”

Eve: “Kun je iets noemen waarvan je veel van hebt geleerd en waarom?”
Manon: “Ik vond het vroeger heel lastig om me te laten belonen voor het werk dat ik doe. Ik heb drie maanden gewacht met het versturen van mijn eerste factuur, omdat ik dacht: ik vind het zo leuk om te doen, daar kan ik toch geen geld voor vragen? Ik heb mezelf die denkwijze inmiddels afgeleerd. Maar mensen vragen mij nog steeds wel eens of ik iets gratis wil doen. Als je werk doet dat heel erg tot de verbeelding spreekt en leuk is, denken mensen snel dat je er dan niet voor betaald hoeft te worden. Maar je verdient het om beloond te worden voor werk dat je leuk vindt om te doen. Als je het vak nog moet leren snap ik wel dat je gratis werkt en dat je het ziet als een investering, maar de minuut dat je écht voor jezelf begint, moet je ermee stoppen. Want wanneer komt dan het moment dat je om gaat schakelen en wel geld gaat vragen? Je kunt altijd naar beneden, maar je kunt nooit omhoog. Ik denk dat we allemaal wel op een punt komt dat we een klus krijgen aangeboden waarvoor er minder budget beschikbaar is. Soms doe ik het dan toch als ik achter de opdracht sta, maar ik leg dan wel uit hoeveel het normaal gesproken zou kosten en geef aan dat ik het eenmalig doe voor een lager tarief. Vrouwen, met name in de creatieve sector, willen graag aardig gevonden worden en zijn bang om zich hard te maken voor een fee die het aantal dagen werk dat erin zit weerspiegelt. Dat is nergens voor nodig. Ik stel mezelf bij elke binnenkomende opdracht altijd de vraag: groei of leer ik ervan, vind ik het project leuk, is het aanbod financieel aantrekkelijk? Als het antwoord op alle drie de vragen ‘nee’ is, doe ik het sowieso niet.”

Eve: “Wat had je achteraf gezien graag willen weten omtrent het bereiken van jouw goal toen je ermee begon en waarom?”
Manon: “Dat ik mezelf niet met anderen moet vergelijken en altijd mijn eigen pad moet blijven volgen. Je vergelijkt jezelf altijd met iemand die verder is en meer heeft bereikt. Daar word je echt heel ongelukkig van. Ik doe het nu niet meer, ik ben ermee gestopt.  Ik weet wat ik waard ben en merk dat het daardoor makkelijker is om mijn eigen pad te blijven volgen. Hoe ik tot dit punt ben gekomen? Door mezelf continue te blijven vertellen dat ik het op mijn manier mag doen en dat iedereen inderdaad zijn eigen tempo heeft. Ik heb inmiddels ook een aantal keer de ervaring gehad dat het allemaal wel goed komt.”

“Luister naar je onderbuik gevoel. Iedereen weet dat wel, maar het is de kunst om het ook te doen.”

Eve: “Welke tip zou jij jezelf  achteraf geven omtrent het bereiken van jouw goals?”
Manon: “Luister naar je onderbuik gevoel. Iedereen weet dat wel, maar het is de kunst om het ook te doen. Tuurlijk moet je soms knokken voor dingen en is geen enkele job voor altijd voor 100% leuk, maar ik heb ook vaak klussen gedaan waarvan ik van tevoren al wist: dit voelt niet goed. Als ik naar mijn onderbuik gevoel had geluisterd, dan had ik nee gezegd tegen die klus. Nee zeggen is soms moeilijk, maar het hoort erbij.”

Eve: “Wat is jouw ultieme work look?”
Manon: “Als ik op kantoor ben en weet dat ik geen afspraak heb, dan zit ik het allerliefst in sportkleding achter mijn bureau. Dat is alleen een beetje tricky, want mijn schema zit vol verrassingen en het kan zomaar zijn dat ik ineens onverwachts wel een afspraak heb. Al heb ik als stylist wel de luxe dat ik zo’n joggingspak nog kan verkopen als on trend, haha. Het voordeel van mijn werk is dat ik niet aan een bepaald kledingvoorschrift hoef te voldoen. Het zou gek zijn als ik in een mantelpak zou aankomen. Ook als ik een zakelijke setting een workshop geef hoeft dat gelukkig niet. Mensen verwachten juist dat ik me niet zo kleed. Mijn stijl zou ik omschrijven als rock & roll chic meets feminine. Je kunt me uittekenen in jeans en ik hou van leren jasjes. Als ik een zakelijke afspraak heb, vind ik hakken heel fijn, dat voelt empowering. Als ik de hele dag in de studio aan het stylen ben moet ik kunnen rennen en draag ik het liefst sneakers, jeans en sweaters.”

Eve: “Wie zie jij als een goaldigger?”
Manon: “Nikkie Plessen is een powerhouse. Ze werkt snoeihard achter de schermen en je hoort haar geen seconde klagen. Ze is heel nuchter en bescheiden. Een slimme onderneemster die nooit te beroerd is om tips te delen.  Dit is een quote van haar: ‘Succes is niet te veel lullen. Als je er over gaat praten, heb je blijkbaar de tijd. Laat andere mensen het maar zien.'”

Eve: “Hoe zorg je voor peace of mind?”
Manon: “Daar ben ik heel slecht in. Zelfs als ik thuis op de bank zit, ben ik alweer met lijstjes in mijn hoofd bezig. Ik moet altijd iets van mijzelf. Dat motiveert me en het zorgt er ook voor dat ik dingen bereik. .Maar het is ook doodvermoeiend en ik denk dat het op de lange termijn niet gezond voor je is. Ik sport drie in de week met een personal trainer, dan moet ik om 7.00 in de sportschool zijn. Tijdens de aanloop naar 7.00, denk ik altijd: ik ben helemaal gek, ik had nog in bed kunnen liggen, waarom doe ik dit.  Als het erop zit en ik in de auto naar kantoor rijd ben ik in tegenstelling tot de andere dagen super vrolijk. Als ik mijn moeder dan aan de lijn heb, kan ze meteen horen dat ik heb getraind en vraagt ze: ‘heb je lekker gesport.’? En op kantoor merken ze het ook meteen. Sporten is een momentje voor mezelf. Het is voor mij drie uur in de week nergens aan denken en niet op mijn telefoon kijken. Heerlijk.”

Eve: “Hoe belangrijk is jouw innercircle bij het bereiken van jouw goals?”
Manon: “Heel erg belangrijk. De mensen om mij heen, van familie tot vrienden, hebben altijd begrepen dat ik zo veel tijd in mijn werk stop. Tuurlijk zijn ze wel eens teleurgesteld, ik moet soms plotseling verjaardagen of etentjes afbellen als ik onverwachts een doorpas heb. Kwalijk, maar ze hebben daar nooit echt moeilijk over gedaan en mij altijd heel erg gesteund. Fijn. Er is niets zo vervelend als je schuldig voelen als terwijl je je goals probeert te bereiken en keihard aan het werk bent. Ik merk wel dat ik een ander privéleven heb dan anderen, dat ik veel aan het werk ben. Maar het is voor mij onmogelijk om het anders te doen. Het moet zo en het scheelt heel erg dat ik het allerleukste werk van de wereld heb.”

Eve: “Wat is jouw definitie van succes?”
Manon: “Dat is voor mij gekoppeld aan plezier hebben in het werk dat je doet. Je kan ergens bakken geld mee verdienen, maar als je er geen lol aan beleeft, waar doe je het dan voor? Ik geloof dat je succesvoller kunt worden als je plezier hebt in je werk.”

Eve: “Sharing is caring, heb je nog tips voor vrouwen die een goal nastreven?”
Manon: “Een idee of droom alleen is nothing. Het begint pas als je aan de slag gaat en het echt gaat waarmaken. Beginnen is heel eng, maar als je eenmaal on the go bent, dan wijst de weg je wel vanzelf wel. In het eerste jaar van mijn carrière ging ik als een speer, maar bijna dat hele jaar heb ik dagelijks gedacht: ik ga mijn oude baas weer bellen en vragen of ik terug mag komen. Ik vond het zo spannend wat ik aan het doen was. Ik dacht: dit succes is vast tijdelijk. Je zult als ondernemer altijd tegen dingen aan blijven lopen, daar moet je op anticiperen. Gewoon doorgaan, als je in iets gelooft, gewoon doorgaan.”

Op de hoogte blijven van Goaldigger-nieuwtjes? Volg ons op Facebook en Instagram en meld je hier onder aan voor de nieuwsbrief als je insider tips, updates en exclusieve deals wil ontvangen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Hey goaldigger!

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief met onze laatste artikelen, inspirerende tips, exclusieve content en meer good stuff!

Eve Tomaszewski

Eve Tomaszewski

Eve is founder van The Goaldiggers Club en wil daarmee een plek creëren waar ondernemende vrouwen ervaringen, ideeën, tips & tricks, kennis en skills kunnen delen. Ze wil hen de mogelijkheid bieden om het gesprek met elkaar aan te gaan en inspireren om al hun carrière goals te behalen terwijl ze tegelijkertijd een gelukkig leven leiden.

No Comments Yet

Leave a Reply

Your email address will not be published.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>